Wat altijd voor je werkte, hoeft niet te werken in het leven dat je nu leeft.
Ze kende het water waarin ze bewoog.
Ze wist wat ze moest doen als het onrustig werd.
Harder werken als ze achterliep.
Even doorzetten als ze moe was.
Plannen als het druk werd.
Afstand nemen als iets te dichtbij kwam.
Niet altijd perfect.
Maar meestal kwam ze wel weer waar ze wilde zijn.
Tot het water veranderde.
Niet ineens.
Eerst merkte ze vooral dat ze harder moest werken om dezelfde koers te houden.
Dus deed ze wat ze altijd deed.
Ze stelde bij.
Plande beter.
Zette nog even door.
Maar wat haar jarenlang vooruit had geholpen, leek haar niet meer op dezelfde manier te dragen.
Alsof ze nog steeds dezelfde beweging maakte, maar in ander water.
Ik herken mezelf niet meer: wat is er met mij gebeurd?
Ik spreek veel vrouwen die op zo’n punt bij mij komen.
“Ik snap het niet. Vroeger kon ik dit gewoon.”
Een vrouw die midden in een fertiliteitstraject zit en merkt dat plannen, doorgaan en grip houden haar ineens niet meer dezelfde rust geven.
Een vrouw die zwanger is en zichzelf niet herkent in hoe onzeker of kwetsbaar ze zich voelt.
Een vrouw die altijd veel ballen tegelijk in de lucht kon houden en na de komst van haar tweede kind merkt dat iedere extra vraag ineens te veel voelt.
Een moeder van wie de kinderen groter worden en die merkt dat een rol waarin ze jarenlang vanzelfsprekend wist wat er van haar gevraagd werd, langzaam verandert.
Een vrouw in de overgang die zegt:
“Ik heb altijd zo gefunctioneerd. Waarom lukt het me nu niet meer?”
Verschillende vrouwen.
Verschillende levensfases.
Maar een vraag die opvallend vaak hetzelfde klinkt:
“Wat is er met mij gebeurd?”
We gaan op zoek naar een antwoord.
Wat is er veranderd aan míj?
Waarom kan ík dit niet meer?
Hoe krijg ik mezelf weer terug?
Maar misschien is dat niet altijd de eerste vraag.
Misschien moeten we ook kijken naar het water.
Soms verandert niet alleen jij, maar ook je leven.
Een mensenleven speelt zich niet af in stilstaand water.
Je lichaam verandert.
Je nachten veranderen.
Je relatie kan veranderen.
Je werk blijft misschien precies hetzelfde, terwijl thuis ineens veel meer van je wordt gevraagd.
Een fertiliteitstraject kan onzekerheid brengen in een leven dat je altijd goed kon plannen.
Een verlies kan een wereld die vertrouwd voelde ineens een andere kleur geven.
En ondertussen probeer jij te bewegen met alles wat je onderweg over jezelf hebt geleerd.
Dat is vaak ontzettend waardevol.
Alleen past niet iedere manier van bewegen in ieder water.
Wat vroeger hielp, kan ineens gaan schuren.
Misschien kon je altijd goed functioneren door door te zetten.
Tot je nachten structureel onderbroken worden.
Misschien gaf controle je jarenlang rust.
Tot je terechtkomt in een fertiliteitstraject waarin belangrijke uitkomsten zich nauwelijks laten controleren.
Misschien was jezelf aanpassen een manier waarop je relaties soepel hield.
Tot er zoveel mensen iets van je nodig hebben dat je nauwelijks nog merkt wat jij zelf nodig hebt.
Misschien kon je altijd vertrouwen op je energie.
Tot je lichaam ineens andere grenzen begint aan te geven.
Geen van die manieren was daarmee verkeerd.
Misschien hebben ze je juist ontzettend veel gebracht.
Doorzetten hielp je moeilijke periodes door.
Plannen gaf overzicht.
Rekening houden met anderen hielp je relaties onderhouden.
Controle gaf houvast wanneer iets spannend werd.
Maar iets kan jarenlang behulpzaam zijn en in een andere levensfase minder goed passen.
En juist dan is het verleidelijk om nóg harder te proberen wat altijd werkte.
Beter plannen.
Meer controle.
Nog even doorgaan.
Jezelf toespreken.
En soms helpt dat.
Maar soms merk je dat je harder zwemt en toch minder vooruitkomt.
Niet noodzakelijk omdat jij minder sterk bent geworden.
De omstandigheden waarin je probeert te functioneren zijn misschien niet meer dezelfde.
Misschien hoeft de vraag dan niet meteen te zijn:
Hoe krijg ik mezelf zover dat ik dit weer kan?
Misschien mag er eerst een andere vraag komen:
Past wat ik altijd deed nog bij het leven dat ik nu leef?
Misschien hoef je jezelf niet terug te vinden
“Ik wil mezelf gewoon weer terug.”
Ik hoor het vaak.
Maar naar welke versie van jezelf probeer je eigenlijk terug te keren?
Naar de vrouw die acht uur achter elkaar kon slapen?
De vrouw die alleen rekening hoefde te houden met haar eigen agenda?
De vrouw voor deze zwangerschap?
Voor dit fertiliteitstraject?
Voor dit verlies?
Voor haar lichaam begon te veranderen?
Natuurlijk kun je haar missen.
Delen van haar kunnen nog steeds bij je horen.
Maar misschien mis je niet alleen wie je toen was.
Misschien mis je ook hoe het voelde om haar te zijn.
De ruimte die je had.
Het vertrouwen dat je dingen aankon.
Het gevoel dat je invloed had op je eigen leven.
De vrijheid om soms alleen rekening te hoeven houden met jezelf.
En misschien is dat een belangrijk verschil.
Want dan hoeft de vraag niet alleen te zijn:
Hoe word ik weer wie ik was?
Maar ook:
Wat had ik toen wat ik nu mis?
En hoe kan daar in mijn leven van nu opnieuw ruimte voor ontstaan?
Misschien gaat het er soms om opnieuw te ontdekken hoe je wilt bewegen in het water waarin je nú bent.
Wat helpt me nog?
Wat kost me inmiddels meer dan het oplevert?
Waar probeer ik harder te zwemmen terwijl iets anders nodig is?
En wat heb ik in deze fase nodig wat vroeger misschien nauwelijks ruimte vroeg?
Ze kende het water waarin ze bewoog.
En misschien dacht ze daarom zo lang dat zij degene was die niet meer wist hoe ze moest zwemmen.
Tot ze om zich heen keek.
Het water was veranderd.
Misschien mocht haar manier van bewegen mee veranderen.
Sla gerust nog een bladzijde om
Je hebt een hoofdstuk gelezen uit de Mamafestatie-bibliotheek.
Misschien wil je nog even verder bladeren.
Meer hoofdstukken
Andere onderwerpen in de Mamafestatie-bibliotheek
Veelgestelde vragen over jezelf niet meer herkennen
Het gevoel dat je jezelf niet meer herkent kan ontstaan wanneer er veel in of rondom jou is veranderd. Langdurige spanning, verlies, lichamelijke of hormonale veranderingen, een zwangerschap, een fertiliteitstraject, het moederschap of de overgang kunnen invloed hebben op hoe je je voelt en functioneert.
Soms probeer je nog op dezelfde manier met het leven om te gaan als vroeger, terwijl de omstandigheden inmiddels veranderd zijn. Het kan dan voelen alsof jij ineens een ander mens bent, terwijl het ook belangrijk is om te kijken naar wat er in je leven en lichaam is veranderd.
Wat je aankunt wordt niet alleen bepaald door wie jij bent of wat je kunt. Ook wat er tegelijkertijd van je wordt gevraagd en hoeveel ruimte er is voor herstel spelen mee.
Gebroken nachten, werkdruk, zorgen voor kinderen, lichamelijke veranderingen, onzekerheid of verlies kunnen bijvoorbeeld samenkomen. Dezelfde taak kan daardoor in de ene periode nauwelijks moeite kosten en in een andere periode veel van je vragen.
Je niet meer jezelf voelen kan verschillende dingen betekenen. Misschien reageer je emotioneler dan je van jezelf kent, kun je minder goed tegen drukte, twijfel je meer of merk je dat dingen die vroeger vanzelf gingen ineens veel energie kosten.
Daar hoeft niet één verklaring voor te zijn. Je lichamelijke gezondheid, levensfase, slaap, relaties, verantwoordelijkheden en gebeurtenissen in je leven kunnen allemaal invloed hebben op hoe je jezelf ervaart.
Moeder worden verandert vaak meer dan alleen je dagindeling. Je verantwoordelijkheden, relaties, lichaam, slaap, beschikbare tijd en ruimte voor je eigen behoeften kunnen veranderen.
Daardoor kunnen delen van je eerdere leven of identiteit minder vanzelfsprekend aanwezig zijn. Sommige vrouwen ervaren dat als zichzelf kwijtraken in het moederschap.
De vraag hoeft dan niet alleen te zijn hoe je de oude versie van jezelf terugkrijgt. Het kan ook helpen om te onderzoeken wat er veranderd is, welke delen van jezelf je mist en wat jij in deze levensfase nodig hebt.
Zwangerschap en de periode na een bevalling kunnen lichamelijk, hormonaal, emotioneel en praktisch veel veranderen. Ook slaap, relaties, verantwoordelijkheden en het beeld dat je van jezelf hebt kunnen verschuiven. Daardoor kun je jezelf anders ervaren dan vóór je zwangerschap.
Wanneer je langdurig somber of angstig bent, sterk vervreemd raakt van jezelf, nauwelijks meer functioneert of je zorgen maakt over wat je ervaart, is het belangrijk om dit met je huisarts, verloskundige of een andere passende zorgverlener te bespreken.
Een fertiliteitstraject kan invloed hebben op veel verschillende delen van je leven. Behandelingen, wachten, onzekerheid, teleurstellingen en het beperkte gevoel van controle kunnen doorwerken in je stemming, relatie, werk en dagelijks functioneren.
Manieren waarop je normaal met spanning omgaat, kunnen in zo’n periode minder goed passen. Iemand die bijvoorbeeld gewend is problemen op te lossen door te plannen en controle te creëren, kan juist vastlopen wanneer belangrijke uitkomsten zich nauwelijks laten sturen.
Tijdens de perimenopauze en menopauze kunnen hormonale veranderingen samengaan met veranderingen in onder andere slaap, stemming, concentratie en lichamelijk functioneren.
Tegelijkertijd valt deze periode vaak samen met andere veranderingen in het leven, bijvoorbeeld rondom werk, relaties, ouder wordende kinderen of zorg voor anderen. Hoe je je voelt kan daarom samenhangen met meerdere factoren en hoeft niet vanuit één oorzaak verklaard te worden.
Jezelf terugvinden hoeft niet altijd te betekenen dat je weer precies wordt wie je vóór deze periode was.
Het kan ook betekenen dat je opnieuw onderzoekt wie je bent in het leven dat er nu is. Wat is belangrijk voor je? Welke manieren van omgaan met moeilijke situaties helpen nog? Waar zijn je behoeften veranderd? En welke delen van jezelf wil je opnieuw meer ruimte geven?
Soms gaat jezelf terugvinden daarom minder over teruggaan.
En meer over opnieuw leren bewegen.
