Soms wil ik gewoon even geen moeder zijn

Niets had me voorbereid op hoeveel van mezelf ik soms kwijt zou raken in het moederschap

“Ik wil even geen moeder zijn.”

Veel vrouwen schrikken van die gedachte zodra hij opkomt.

Niet omdat ze niet van hun kinderen houden.
Maar omdat moederschap soms voelt alsof er nergens meer ruimte overblijft om gewoon even zichzelf te zijn.
Misschien denk je regelmatig:

  • ik mis mijn oude leven sinds ik moeder ben
  • ik herken mezelf niet meer sinds ik moeder ben
  • waarom voel ik me zo ongelukkig als moeder?

En tegelijk ga je gewoon door.

Je maakt broodtrommels.
Je onthoudt afspraken.
Je reageert op vragen terwijl iemand anders alweer “mama” roept vanuit de andere kamer.

Van buiten lijkt het vaak alsof het lukt.

Vanbinnen voelen veel vrouwen zich langzaam verdwijnen.

Wat veel moeders voelen, maar bijna niemand hardop zegt

Veel vrouwen verlangen niet per se weg van hun kinderen.

Ze verlangen naar:

  • stilte
  • ruimte in hun hoofd
  • even nergens nodig zijn
  • een moment zonder verantwoordelijkheid
  • zichzelf terugvoelen

Dat verlangen voelt voor veel moeders meteen beladen.

Alsof het iets zegt over hoeveel je van je kinderen houdt.

Maar dat is niet waar.

Vaak gaat het over mentale overbelasting.
Over voortdurend afgestemd staan op anderen.
Over jezelf langzaam kwijtraken in alles wat doorgaat.

Sommige vrouwen merken dat ze sneller geïrriteerd raken.
Anderen voelen vooral leegte.

Of afstand.

“Het voelt alsof ik alleen nog maar in mijn hoofd zit.”

Waarom moederschap je identiteit zo kan raken

Moederschap verandert niet alleen je dagelijks leven.

Het verandert vaak ook hoe je jezelf ervaart.

Veel vrouwen die hiermee worstelen, zijn vrouwen die gewend zijn om sterk te zijn.
Door te gaan.
Zich aan te passen.
Veel verantwoordelijkheid te dragen.

En juist daardoor merken ze soms pas laat hoeveel spanning ze eigenlijk dragen.

Want er is altijd iemand die iets nodig heeft.

Een kind dat roept.
Een baby die wakker wordt.
Een partner die iets vraagt.
Een telefoon die blijft piepen.
Een hoofd dat nooit echt stilvalt.

Daardoor verschuift de aandacht langzaam volledig naar buiten.

En ergens onderweg raak je het contact met jezelf kwijt.

Niet in één groot moment.

Meer in honderden kleine momenten waarop jij steeds als laatste komt.

Veel vrouwen herkennen dit gevoel binnen de bredere ervaring van moederschap en identiteit, waarin je niet alleen moeder bent, maar ook partner, werknemer, dochter en gewoon jezelf.

Waarom je postpartum lichaam soms vreemd voelt

Veel vrouwen zeggen na de bevalling:
“Mijn postpartum lichaam voelt vreemd.”

Dat gaat lang niet altijd alleen over uiterlijk.

Soms voelt het lichaam vooral functioneel geworden.

Je lichaam draagt.
Geeft.
Regelt.
Troost.
Blijft wakker.

Ondertussen kun je het gevoel krijgen dat je er zelf niet meer echt in woont.

Sommige vrouwen herkennen dat ze langer onder de douche blijven staan omdat niemand hen daar direct nodig heeft (en soms wordt je daar ook weggeroepen).

Of dat ze geïrriteerd raken zodra iemand alleen hun naam roept.

Niet omdat ze hard of koud zijn.

Maar omdat hun zenuwstelsel al te lang geen rust meer voelt.

Waarom dit extra speelt bij kinderwens en postpartum

Kinderwens en fertiliteit

Bij een langdurige kinderwens raken veel vrouwen gewend aan spanning zonder dat ze het doorhebben.

Alles draait om hopen.
Wachten.
Controleren.
Doorgaan.

Veel vrouwen zetten hun eigen behoeften jarenlang op pauze.

Wanneer er uiteindelijk een kind komt, verwachten ze vaak dat het zware gevoel verdwijnt.

Maar soms komt juist dan pas de uitputting naar boven.

Zwangerschap en postpartum

Na een bevalling verandert bijna alles tegelijk.

Je lichaam.
Je slaap.
Je relatie.
Je vrijheid.
Je identiteit.

En toch verwacht de buitenwereld vaak dat je vooral gelukkig bent.

Juist daardoor voelen veel vrouwen zich schuldig wanneer ze denken:
“Ik mis mijn oude leven sinds ik moeder ben.”

Terwijl dat verlangen vaak niets zegt over hoeveel je van je kinderen houdt.

Hoe dit er in het dagelijks leven uit kan zien

Verhaal uit een fertiliteitstraject

Na vier jaar fertiliteitstraject werd Nora eindelijk moeder.

Mensen zeiden:
“Nu begint het genieten.”

Maar zelf voelde ze vooral moeheid die nergens heen leek te gaan.

Op een middag bleef ze nog tien minuten in de auto zitten terwijl haar zoon sliep op de achterbank.

Niet omdat ze niet naar binnen wilde.

Maar omdat niemand daar iets van haar vroeg.

Later zei ze:
“Ik dacht steeds dat alles beter zou voelen als ik eindelijk moeder werd.”

Verhaal uit het moederschap

Lisa stond in de keuken terwijl haar kinderen ruzie maakten om een beker.

De jongste huilde.
De radio stond nog aan.
Iemand trok aan haar broek.

En ineens voelde ze woede opkomen die haar liet schrikken.

Niet richting haar kinderen.

Meer richting het feit dat er nooit meer stilte leek te bestaan.

Die avond googelde ze:
“ik wil even geen moeder zijn”

En meteen voelde ze schaamte.

Waarom afstand voelen vaak bescherming is

Veel vrouwen denken dat er iets mis is wanneer ze afstand voelen van zichzelf.

Maar emotionele afstand ontstaat vaak wanneer een systeem te lang overvraagd is geweest.

Dan ga je functioneren.
Regelen.
Doorgaan.

Niet omdat je koud bent.

Maar omdat je lichaam probeert energie te besparen.

Disconnectie is vaak geen fout.

Het is bescherming.

Waarom begrijpen niet genoeg is

Veel vrouwen begrijpen rationeel best waarom ze zich zo voelen.

Ze weten dat slaaptekort invloed heeft.
Dat moederschap intens is.
Dat ze weinig rust ervaren.

Maar weten waarom iets gebeurt, verandert nog niet automatisch hoe het voelt.

Dat komt omdat spanning niet alleen cognitief opgeslagen ligt.
Ook het lichaam blijft reageren.

Inzicht helpt, maar als je lichaam nog reageert, is inzicht alleen vaak niet genoeg.

Misschien hoef je dit niet alleen te dragen

Veel vrouwen blijven lang denken:
“Het hoort er waarschijnlijk gewoon bij.”

Of:
“Anderen hebben het zwaarder.”

Maar jezelf verliezen gebeurt vaak heel langzaam.

Tot je op een dag merkt dat je vooral nog aan het functioneren bent.

Je hoeft daar niet alleen doorheen.

Wanneer begeleiding helpend kan zijn

Wanneer je merkt dat:

  • irritatie of leegte blijven terugkomen
  • je lichaam voortdurend gespannen voelt
  • je jezelf niet meer goed herkent
  • je alleen nog bezig bent met zorgen en regelen
  • schuldgevoel en overbelasting steeds groter worden

In een eerste gesprek kijken we samen naar wat er onder de oppervlakte speelt.

Niet alleen cognitief.

Maar ook naar patronen, spanning en wat jouw systeem al te lang probeert vol te houden.

Praktijk voor vrouwen in Mierlo, Eindhoven en Helmond

In mijn praktijk in Mierlo begeleid ik vrouwen uit Eindhoven, Helmond, Geldrop, Nuenen, Heeze, Asten en Someren die zichzelf zijn kwijtgeraakt in het moederschap, tijdens zwangerschap of rondom een kinderwens.

Soms zichtbaar aan de buitenkant.

Veel vaker bijna onzichtbaar.

Je hoeft dit niet alleen te dragen.

Sla gerust nog een bladzijde om

Je hebt een verdiepend artikel gelezen uit de Mamafestatie-bibliotheek. Misschien wil je nog even verder bladeren.

Verdiep je verder

Bijbehorende kennispagina

Andere onderwerpen in de Mamafestatie-bibliotheek

  • Zwangerschap & voorbereiding – Over de emotionele impact van de zwangerschap, de bevalling en de overgang naar het moederschap.
  • Rouw & verlies – Over verlies in al zijn vormen en hoe je langzaam leert leven met een werkelijkheid die anders is geworden dan je had gehoopt.
  • Kinderwens & vruchtbaarheid – Over verlangen, hoop, onzekerheid en de emotionele impact van een kinderwens of vruchtbaarheidstraject.

Veelgestelde vragen

Ja. Veel vrouwen verlangen soms naar stilte, rust of even geen verantwoordelijkheid. Dat betekent niet dat je niet van je kinderen houdt.

Moederschap verandert vaak niet alleen je dagelijks leven, maar ook je identiteit, grenzen, belastbaarheid en relatie met jezelf.

Langdurige overbelasting, slaaptekort, perfectionisme, schuldgevoel en emotionele uitputting kunnen ervoor zorgen dat vrouwen zichzelf langzaam kwijtraken.

Ja. Therapie kan helpen om opnieuw contact te krijgen met gevoelens, grenzen, patronen en lichamelijke signalen die lange tijd naar de achtergrond zijn verdwenen.

Over de auteur

Mamafestatie is een psychologische praktijk voor vrouwen rondom kinderwens, zwangerschap, moederschap en verlies. In de begeleiding is ruimte voor alles wat zichtbaar is aan de buitenkant én voor wat vrouwen vaak stil met zich meedragen.

Disclaimer
Deze blog is bedoeld als psycho-educatieve informatie en vervangt geen persoonlijke behandeling.

Vrouw loopt onder een brug terwijl een andere vrouw in slowmotion op de fiets voorbijrijdt in een rustige stedelijke omgeving
Herken je dit?

Soms is het moederschap niet alleen liefdevol,

maar ook overweldigend en verwarrend. In een eerste gesprek kijken we samen rustig naar wat er bij jou speelt.

Plan een gesprek
Blijf op de hoogte

Ontvang inspiratie in je inbox

Af en toe een mail met inzichten over moederschap, rouw, kinderwens en persoonlijke groei. Geen spam, wel herkenning.

Herken je dit?

Behoefte aan persoonlijke begeleiding?

Neem contact op voor een kennismakingsgesprek. Samen kijken we wat je nodig hebt.

Plan een gesprek